Wat is rope skipping?

Aan het eind van de jaren zestig had nog niemand ooit van de term “rope skipping” gehoord. Natuurlijk wist iedereen hoe hij (of zij) over een touwtje moest springen.

Kinderen, maar ook sportlui gebruikten het touw voor hun spel, conditie of coördinatie. Richard Cendali, wonende in Boulder (Colorado, USA) was geen uitzondering.

Als American Footballplayer kreeg hij een ernstige, langdurige blessure en moest hij revalideren. Hij kon kiezen tussen het op en neer rennen van de trappen gedurende een uur of 15 minuten touwtjespringen. De keuze was duidelijk! Een footballplayer is geen meisje dat touwtje springt, dus liep hij de trappen op en af. Geen probleem, tot het ging sneeuwen en de treden glibberig werden, waardoor hij niet zonder problemen naar boven of beneden kwam. Vanaf dat moment is hij met 15 minuten touwtje springen begonnen.

Al snel bood het touwtje geen uitdaging meer. Er werden verschillende variaties aan de training toegevoegd. De sessies werden zwaarder, zowel qua tijdsduur als qua moeilijkheid; ‘lol’ werd binnen het touw gehaald.

Het aantal tricks groeide en omdat hij docent L.O. was in een lagere school, vond Mr. C het tijd om deze vorm van springen te introduceren bij zijn leerlingen. Zij waren enthousiast over het touwtje en de tricks en breidden het scala uit. Ook het lange touw en de double dutch touwen werden ter hand genomen en allerhande nieuwe trucs, combinaties en mogelijkheden ontstonden.

Rope Skipping was geboren.